Zobacz również nasz komercyjny portal:

https://domabc.pl/kuchnia,ac222

 

 

REKLAMA:  

rozmiar czcionki A A A
czytano 3805 razy

Geneza pochodzenia cukru z buraka cukrowego

Trzcina cukrowa już od czasów starożytnych była głównym surowcem wykorzystywanym przy pozyskiwaniu cukru. Powstaje więc pytanie dlaczego pojawił się burak cukrowy? Odpowiedź wiąże się z odkryciami naukowymi i wydarzeniami historycznymi, które miały miejsce około trzysta lat temu.


Szlak buraka cukrowego

Pierwsze odniesienia do rodziny roślin znanych jako buraki możemy znaleźć w literaturze greckiej z około 420 roku p.n.e. Opisano je jako ciemne lub jasne rośliny ogrodowe. Uprawa buraków stopniowo rozprzestrzeniała się we Francji i Hiszpanii. Uprawiane były zarówno w ogrodach przyklasztornych jak i przez chłopów. Do wieku XV objęły swym zasięgiem całą Europę.
Pierwotnie buraki były hodowane dla liści, które prawdopodobnie wykorzystywano w podobny sposób jak szpinak. Później bardzo popularny stał się korzeń, szczególnie czerwonej odmiany, znanej jako burak ćwikłowy. W 1600 roku francuski rolnik Olivier de Sererres odkrył, że z buraków, po ugotowaniu, można uzyskać słodki syrop. W tamtych czasach nikt jednak nie zainteresował się tym, co tak naprawdę dawało korzeniom ich słodycz.

Słodkie odkrycie

Pierwszym kamieniem milowym w europejskiej historii buraka cukrowego było odkrycie niemieckiego naukowca Andreasa Marggrafa. W 1747 udowodnił on, że słodkie kryształy powstałe z soku buraka cukrowego są pod względem chemicznym takie same jak te pochodzące z trzciny cukrowej. W 1801 roku została zbudowana w Cunern (dziś wieś Konary) na Dolnym Śląsku pierwsza cukrownia.

Pomimo odkrycia Marggrafa, trzcina cukrowa była nadal głównym źródłem cukru we wczesnych latach XIX wieku. Dopiero blokada handlowa portów europejskich w czasie wojen napoleońskich ułatwiła rozpoczęcie produkcji cukru z buraków cukrowych na dużą skalę. Do 1806 roku zapasy cukru zniknęły z europejskich sklepów. W 1811 roku francuscy uczeni przedstawili Napoleonowi dwa kawałki cukru wyprodukowane z buraków cukrowych. Napoleon pod ich wielkim wrażeniem wydał dekret. Nakazał w nim uprawę buraków cukrowych na obszarze 32 tysiącach hektarów. Miały one być następnie dostarczone do fabryk i przetworzone na cukier. W ciągu kilku lat powstało ponad 40 cukrowni, głównie w północnej Francji oraz na terenie Niemiec, Austrii, Rosji i Danii.

Po zniesieniu blokady kontynentalnych portów, cukier z trzciny cukrowej ponownie pojawił się na rynku i wiele krajów europejskich zaprzestało wytwarzania cukru z buraków cukrowych. Aby wyróżnić się na tle Europy, Francuzi kontynuowali produkcję cukru z buraków. Jednocześnie zaczęli wprowadzać lepsze metody selekcji buraków i opracowywać nowe technologie pozyskiwania cukru. Tym samym cukier z buraka cukrowego stał się konkurencyjny dla cukru z trzciny cukrowej.

Zapasy cukru europejskiego

Przemysł buraczany przebył długą i zawiłą drogę. Dzisiaj w Europie uprawia się 120mln ton buraków rocznie, z których uzyskuje się 16mln ton białego cukru.

Cukier produkowany jest we wszystkich krajach Unii Europejskiej za wyjątkiem Luksemburga. Głównymi producentami są Francuzi i Niemcy, poważnym producentem jest również Polska. Szacuje się, że prawie 90% konsumowanego w Europie cukru jest produkowane lokalnie w Europie.

FOOD TODAY (Żywność Dzisiaj) 09/2001

źródło: Europejska Rada Informacji o Żywności - EUFIC



Dodaj swój komentarz

Pod przeczytanym artykułem można dodawać komentarze. Jednak jeśli komentarz nie będzie dotyczył przeczytanego materiału nie zostanie on dodany przez administratora.

Jeśli chcesz się podzielić swoimi uwagami na temat strony lub napisać do nas w innych sprawach,
skorzystaj z formularza.


Imię:
Treść komentarza:


Przepisz kod z obrazka:

Cukier

Wszelkie prawa zastrzeżone © WORTALE.NET | mapa witryny | login